Τέλη Ιανουαρίου του 2023, η αρμόδια κρατική επιτροπή της Μάλτας όρισε τις νέες λεπτομέρειες της αγοράς της κάνναβης που λειτουργεί νόμιμα στη χώρα τον τελευταίο χρόνο.

Μια από τις βασικότερες νέες ρυθμίσεις, είναι εκείνη που αφορά στις προϋποθέσεις βάσει των οποίων οι αδειοδοτημένες λέσχες, οι Σύλλογοι δηλαδή -ή όπως άλλοι προτιμούν να τους ονομάζουν, τα Social Clubs– θα μπορούν να πωλούν το φυτό.

Κι αυτό γιατί η διαδικασία αδειοδότησης των Συλλόγων αυτών, Cannabis Harm Reduction Associations (CHRAs) τους ονομάζουν στη Μάλτα, είναι ανοιχτή για λίγες ημέρες ακόμη, μέχρι το τέλος του Φεβρουαρίου του 2023. 

Ένα από τα προβλήματα που προσπαθεί να λύσει η Πολιτεία της Μάλτας μέσω της αδειοδότησης των Συλλόγων, είναι και αυτό της τιμής νόμιμης πώλησης του φυτού. Εάν η τιμή αυτή είναι υψηλή, οι πολίτες θα προτιμήσουν να συνεχίσουν να προμηθεύονται το φυτό από την μαύρη αγορά, γεγονός που με τη σειρά του θα οδηγήσει στην μερική τουλάχιστον αποτυχία του προγράμματος 

Ας βάλουμε όμως τα πράγματα στη σειρά μιας και πολλοί αγνοούν την πρωτοπορία της μικρότερης χώρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Μάλτας των 520 χιλιάδων κατοίκων, στην νομιμοποίηση του φυτού.

Τέλη του ’21, η Μάλτα έγινε η πρώτη χώρα της ΕΕ που νομιμοποίησε την κάνναβη

Άλλοι περίμεναν από τη Γερμανία και άλλοι από το Λουξεμβούργο να σηματοδοτήσουν τη «νέα Ευρωπαϊκή εποχή για την κάνναβη στην Ευρώπη».

Η Μάλτα όμως ήταν αυτή που τελικά έκοψε πρώτη το νήμα όταν τον Δεκέμβριο του 2021 η Βουλή των Αντιπροσώπων της χώρας νομιμοποίησε την καλλιέργεια και τη χρήση κάνναβης για ευφορικούς σκοπούς. Μάλιστα, ο κ. Owen Bonnici, βουλευτής και Υπουργός Ισότητας, Έρευνας και Καινοτομίας, πανηγύρισε τότε το γεγονός δηλώνοντας «είμαστε αυτοί που δημιουργούν την αλλαγή».

Και έτσι, η Μάλτα ανακηρύχθηκε η πρώτη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που νομιμοποίησε και την ευφορική χρήση της κάνναβης.

Τον τελευταίο χρόνο, το μικρό νησιωτικό κράτος, στο οποίο επιτρέπονταν η χρήση της κάνναβης για ιατρικούς σκοπούς από το 2018, προχωράει σταθερά στην επεξεργασία των λεπτομερειών του πρωτοποριακού νομικού της πλαισίου -του πρώτου Ευρωπαϊκού που μπήκε σε λειτουργία- που αφορά στη χρήση, την καλλιέργεια και την κατοχή κάνναβης για ευφορικούς-ψυχαγωγικούς σκοπούς.
 

O νόμος προβλέπει ότι:

όσοι είναι άνω των 18 ετών μπορούν να κατέχουν έως και 7 gr κάνναβης ή ψυχοδραστικά παράγωγά της, να καλλιεργούν έως 4 φυτά και να διατηρούν στο σπίτι έως και 50 gr ανθών του φυτού

Επιπλέον, όποιος βρεθεί να έχει στην κατοχή του 7 έως 28 γραμμάρια κάνναβης δεν αντιμετωπίζει ποινικές ευθύνες, αλλά μόνο πρόστιμο που κυμαίνεται από 50 έως 100 ευρώ.
 
Ωστόσο, στη Μάλτα δεν μπορεί κανείς να καταναλώνει κάνναβη δημοσίως, ενώ όποιος το κάνει τιμωρείται με πρόστιμο 235 ευρώ, ποσό που μπορεί να αυξηθεί στα 500 ευρώ εάν η χρήση γίνει μπροστά σε ανήλικους.
.

Η κάνναβη καταναλώνεται νομίμως σε ιδιωτικές κατοικίες ή σε χώρους που λειτουργούν ως ιδιωτικοί μη κερδοσκοπικοί σύλλογοι.

Αυτοί οι Σύλλογοι, δεν μπορούν να υπερβαίνουν τα 500 μέλη και οφείλουν να διοικούνται από άτομα αποδεδειγμένα «καλής διαγωγής». Επίσης, οι Σύλλογοι, τα Clubs, δεν επιτρέπεται να διαφημίζουν τις δραστηριότητές τους ούτε να έχουν την έδρα τους σε απόσταση μικρότερη των 250 μέτρων από σχολεία.

Η πορεία του πρώτου χρόνου νομιμοποίησης

Ένα από τα θέματα λοιπόν που οι Αρχές της Μάλτας προσπαθούν να ρυθμίσουν στην προσπάθειά τους να μην είναι η κάνναβη στη νόμιμη αγορά πιο ακριβή απ’ ότι στην παράνομη, είναι και εκείνο της νόμιμης πώλησης σε ποσότητες χονδικής. Καθώς οι πολίτες επιτρέπεται να καλλιεργούν, αλλά απαγορεύεται να πωλούν, ανοικτό παρέμενε το ερώτημα ποιός θα προμηθεύει νομίμως όσους δεν καλλιεργούν αλλά παρόλα αυτά επιθυμούν να καταναλώσουν.  

Προφανώς αν θέλεις βρίσκεις λύσεις, αν δεν θέλεις βρίσκεις προβλήματα 

Οι πολίτες της Μάλτας λοιπόν ακολούθησαν την εξής σειρά για να λύσουν το πρόβλημα αυτό: Πρώτα δημιούργησαν το ARUC (Authority for the Responsible Use of Cannabis – ARUC), κάτι σαν ας πούμε Εθνική Επιτροπή Κάνναβης. Η Επιτροπή αυτή με τη σειρά της όρισε τις προϋποθέσεις με τις οποίες οι Λέσχες Κάνναβης της χώρας θα μπορούν να πωλούν το φυτό. Έτσι και νόμιμη κάνναβη θα υπάρχει και (λογικά) σε χαμηλή τιμή. 

Αλλά αν δούμε τις προϋποθέσεις, και η ποιότητά της θα είναι ελεγχόμενη καθώς άδεια θα δίνεται μόνο «για εγκεκριμένες νομίμως ποικιλίες της Ευρωπαϊκής ή της διεθνούς αγοράς». 

Και για να μην παίρνουν και τα μυαλά κάθε λογής επενδυτών αέρα, αλλά να υπάρξει ανάπτυξη και οικονομικό όφελος για την ίδια τη Μάλτα, ορίστηκε ότι προϋπόθεση για να δημιουργηθεί μια σχετική Λέσχη Κάνναβης, είναι τουλάχιστον τρία ιδρυτικά της μέλη να ζουν στη Μάλτα τα τελευταία πέντε χρόνια.  

Κι αν κανείς θεωρεί ότι η πορεία της Μάλτα προς τη νομιμοποίηση ήταν ανέφελη, καμία ας πούμε σχέση με τα φοβερά και τρομερά εμπόδια που θα όφειλε μια ανάλογη πορεία να ξεπεράσει στη χώρα μας, μάλλον κάνει λάθος. 

Η πορεία προς τη νομιμοποίηση του φυτού από τη κυβέρνηση και το Εργατικό Κόμμα συνάντησαν, όπως ήταν από πολλούς αναμενόμενο, σφοδρή αντίθεση από την εκκλησία. Η Αρχιεπισκοπή της Μάλτας μάλιστα δημοσίευσε δήλωση σύμφωνα με την οποία η νομοθεσία για την ψυχαγωγική κάνναβη «δεν είναι προοδευτική» και θα αποδειχθεί «επιβλαβής» για την κοινωνία. Άλλωστε η Καθολική Εκκλησία, μαζί με 57 οργανώσεις και σχετικές «ομάδες πίεσης», είχε ζητήσει από το Κοινοβούλιο να σταματήσει την επεξεργασία του νέου νόμου για το φυτό. Χωρίς, προφανώς, επιτυχία.

Είπαμε, αν θέλεις βρίσκεις λύσεις, θα πρέπει να θέλεις όμως…

A.K.

Πηγή: El Mundo / Bussiness Can

.